Een verkeerde HS-code kost direct geld. De douane in de EU kan aangiftes tot 3 jaar na invoer controleren en het verschil plus een boete naheffen.
Dit zijn tien fouten die we vaak tegenkomen.
1. Indelen op de handelsnaam
De indeling kijkt naar wat een product is, niet naar hoe het heet. Een "gamingstoel" deel je in op hoe hij gemaakt is (een stoel met frame is een meubel), niet op de naam in de webwinkel.
Voorbeeld: een "yogamat" van geëxpandeerd pvc valt onder 3921 (platen en vellen van kunststof), niet onder sportartikelen (9506).
Begin bij het product zelf: materiaal, constructie en functie. Laat de merknaam en de verkooptekst buiten beschouwing.
2. Een code van 6 cijfers gebruiken op je EU-aangifte
De internationale HS-code heeft 6 cijfers, maar de EU-douane wil de TARIC-code van 10 cijfers. Met minder cijfers wordt je aangifte afgewezen of betaal je het hoogste tarief.
Voorbeeld: voor 8518.30 (hoofdtelefoons) geldt 0% invoerrecht, maar zonder de volledige TARIC-code kan een douanesysteem een ander tarief toepassen.
Zoek je code op in TARIC en zorg dat je de volledige TARIC-code van 10 cijfers hebt voordat je aangifte doet.
3. De HS-code van je leverancier overnemen
Een leverancier buiten de EU gebruikt de codes van zijn eigen land. De eerste 6 cijfers kunnen gelijk zijn, maar cijfer 7 tot 10 verschillen per land.
Voorbeeld: een Chinese leverancier geeft voor een laptop de code 8471.30.0190. In de EU kan de code voor hetzelfde product 8471.30.00.00 zijn.
Gebruik de code van je leverancier alleen als begin. Controleer hem in de EU-nomenclatuur voordat je aangifte doet.
4. De aantekeningen bij afdelingen en hoofdstukken overslaan
De aantekeningen aan het begin van elke afdeling en elk hoofdstuk zijn bindend. Ze zeggen wat erin valt, wat erbuiten valt en welke regels voorgaan op de tekst van de posten.
Voorbeeld: aantekening 1(m) bij hoofdstuk 85 sluit artikelen uit hoofdstuk 90 uit. Een cameramodule die lijkt op "elektrische apparatuur" (hoofdstuk 85) kan dus onder "optische instrumenten" (hoofdstuk 90) vallen.
Lees de aantekeningen voordat je een code kiest. Ze horen bij de eerste indelingsregel (AIR 1).
5. Sets verkeerd indelen
Voor producten die als set worden verkocht, zoals een geschenkdoos met meerdere artikelen, geldt AIR 3. Je deelt de set in op het artikel dat de set zijn wezenlijke karakter geeft.
Voorbeeld: een verzorgingsset met een schaar, een kam en een leren etui. De schaar bepaalt het karakter, dus de hele set valt onder 8213, niet onder lederwaren.
Bepaal welk onderdeel de set zijn karakter geeft. Lukt dat niet, dan zegt AIR 3(c) dat je de code neemt die in de volgorde het laatst komt.
6. Niet kijken naar antidumping
Antidumpingrecht komt bovenop het gewone tarief en geldt voor bepaalde producten uit bepaalde landen. Het is soms hoger dan 100% en je ziet het makkelijk over het hoofd.
Voorbeeld: voor bepaalde staalproducten uit China geldt antidumpingrecht tot 73,7%. Reken je daar niet mee, dan krijg je een flinke rekening die je niet verwachtte.
Kijk in TARIC of er voor je code en land van oorsprong antidumping geldt. Je kunt ook de invoerrechtencalculator gebruiken.
7. Producten met meer functies verkeerd indelen
Een product met meer functies deel je in op de hoofdfunctie. Vaak wordt de functie gekozen die het meest opvalt of het best verkoopt.
Voorbeeld: een klok met een radio erin. Is het vooral een klok, dan valt hij onder 9105. Is het vooral een radio, dan onder 8527.
Bepaal de hoofdfunctie zo objectief mogelijk: om welke functie is het product ontworpen? AIR 3(b) is hier van toepassing.
8. Oude HS-codes gebruiken
Het Geharmoniseerd Systeem wordt elke 5 jaar herzien en TARIC-codes veranderen elk jaar of vaker. Met een vervallen code wordt je aangifte afgewezen.
Voorbeeld: bij de herziening van 2022 kregen elektrische auto's eigen codes onder 8703.80. Met de oude code klopt je tarief niet.
Controleer je codes in TARIC voor elke aangifte, en loop ze elk jaar in januari na als de GN wordt bijgewerkt.
9. Voorkeurstarieven missen
Veel importeurs betalen het gewone tarief terwijl ze recht hebben op een lager tarief uit een vrijhandelsakkoord of het Algemeen Preferentiestelsel (APS).
Voorbeeld: voor textiel uit Vietnam is het gewone tarief 12%. Onder het akkoord tussen de EU en Vietnam kan dat 0% zijn, als je een geldig oorsprongsbewijs hebt.
Kijk of er een voorkeurstarief is voor je TARIC-code en land van oorsprong, en zorg voor een geldig oorsprongsbewijs.
10. Geen BTI aanvragen voor dure of terugkerende producten
Een bindende tariefinlichting (BTI) is een gratis beslissing van de douane over de code van je product. Die is 3 jaar bindend, dus er kan in die tijd geen discussie meer over de indeling ontstaan.
Voorbeeld: stel dat je rietjes van roestvrij staal indeelt onder 7323 (huishoudelijke artikelen) en de douane vindt 7326 (andere artikelen). Met een BTI was die discussie er niet geweest.
Vraag een BTI aan voor producten die je vaak invoert, zeker als de indeling niet eenduidig is of er veel invoerrecht op het spel staat.
Wat een verkeerde code kost
Een fout in de code kost op deze manieren geld:
Te veel betaald: je betaalt misschien jaren een hoger tarief dan nodig voordat je de fout ziet.
Te weinig betaald: de douane kan het verschil plus rente naheffen, tot 3 jaar terug.
Boetes: bij opzet kan een boete volgen bovenop de naheffing. In sommige landen ook bij fouten zonder opzet.
Vertraging: een verkeerde code kan je zending laten stilstaan. Dat kost opslag en je mist leverdata.
Meer controles: maak je vaker fouten, dan controleert de douane je volgende zendingen beter.
Hoe voorkom je deze fouten?
Het werkt het best als je kennis combineert met vaste controles:
Houd een lijst bij met de gecontroleerde TARIC-codes van al je producten.
Loop de codes elk jaar na als de Gecombineerde Nomenclatuur verandert (in januari).
Loop je bestaande codes in één keer na met de gratis HS-code-check.
Vraag een BTI aan voor dure of lastige producten.
Kijk in de EBTI-database hoe vergelijkbare producten zijn ingedeeld.
Wil je kunnen laten zien hoe je aan de code kwam? Lees over de audit-modus.
Vragen
Let op een tarief dat vreemd hoog of laag lijkt, een code die niet past bij de omschrijving van je product, of een code waar de douane eerder vragen over stelde. Je kunt je codes nalopen met de gratis HS-code-check.
Ja. De douane in de EU kan te weinig betaald invoerrecht tot 3 jaar terug naheffen, plus rente. Bij opzet kan er een boete bij komen. In sommige landen kan ook een eerlijke fout tot een sanctie leiden.
De importeur. Ook als een expediteur of vervoerder de aangifte doet, blijf jij verantwoordelijk. Je kunt het werk uitbesteden, de aansprakelijkheid niet.
Minstens elk jaar, als de Gecombineerde Nomenclatuur op 1 januari verandert, en bij elke grote herziening van het Geharmoniseerd Systeem (elke 5 jaar). Ook als je product verandert, als je uit een nieuw land gaat kopen of als er nieuwe antidumping komt.
Een BTI (bindende tariefinlichting) is een beslissing over de code die je aanvraagt bij de douane in je eigen land. EBTI is de database van de EU met alle afgegeven BTI's. Daarin zie je hoe vergelijkbare producten zijn ingedeeld. Alleen je eigen BTI is bindend voor jouw invoer.